Ayambuon everybody!

Waar waren we gebleven? O ja, in Anuradhapura...daar hebben we een nacht best lekker geslapen in een kamer met airco, waar we het vervolgens weer koud in kregen, hmm, moeilijk af te stellen zo'n ding! Op naar Trincomalee, met onze zelfd taxichauffeur die ook een nachtje was gebleven, de hotels hebben voor chauffeurs ook vaak een slaapplek. Het begin van de reis verliep prima, over een mooie nieuwe weg, wij dachten al dat we er zo zouden zijn, maar toen kwamen de eerste wegwerkzaamheden er aan....en bleek dat die er over het volle traject naar "Trinco" zouden blijven  :-(, we deden 4 uur over een traject van 100 km! Het waren echt rigoreuze herstelwerkzaamheden, volgens de chauffeur ook nog als gevolg van de oorlog, veel gaten in de weg door bominslagen. Achteraf gezien had hij beter een andere route kunnen nemen, maar goed, we kwamen wel nog langs een meer waarin vissers aan het werk waren en er veel vogels waren die wij toch nog nooit hadden gezien, erg mooi. Behoorlijk droog landschap, veel rijstvelden maar niet van die natte (lekker droge rijst dus :-)  ), veel te zien. Ook veel armoedige hutjes, en kampen van mensen die getroffen werden door de oorlog. Uiteindelijk aangekomen in Uppavelli, vlakbij Trinco, in hotel Aqua Inns, pal aan een prachtig hagelwit strand. Prachtige zee, zwembadje erbij, leuk restaurant/bar, palmbomen, wat wil je nog meer? En ook relatief rustig, een klein paradijs was het. We hebben dus veel gebadderd in zee en zwembad en geprobeerd niet te verbranden..Ook Trincomalee bezocht, een levendige stad met weer de nodige kleine winkeltjes. Het ligt aan een een zeer grote baai, een natuurlijke haven eigenlijk, veel visserij hier. We liepen over het strand waar veel vissersbootjes lagen, daar werd net een grote zwaardvis die net gevangen was uitgeladen, indrukwekkend! Ook een grote hindutempel bezocht, en dat is ook weer heel wat anders. In Kandy zag je die ook wel, maar hier vormen de Hindus's (Tamils) de merderheid, 65% van de bevolking. We zitten nu dus ook in de oostelijke provincie, voormalig " oorlogsgebied" . Daar merk je verder vrij weinig van, beahlve dat hier meer politie aanwezig is, en ook het leger, met her en der ook controleposten. De boel wordt dus nog wel goed in de gaten gehouden. Van spanningen tussen bevolkingsgroepen merken wij eerlijk gezegd niets, toch schijnt de vrede een beetje broos te zijn, ik vraag er wel eens naar maar men praat er niet graag over.
Op dag drie in Trinco stonden we om kwart over vijf op en gingen we met een bootje de zee (ehm, oceaan) op om dolfijnen te spotten! Hoe eerder we gingen, hoe beter, en bijkomend voordeel, we konden de zonsopgang zien, en dat was erg mooi, ik zou bijna zeggen mooier dan een zonsondergang in de zee zoals bij ons. We voeren naar de plek waar ze normaliter zouden zitten, maar die dag helaas niet. Dus het duurde en duurde, en we begonnen de moed al op te geven, totdat we ze uiteindelijk rond een uur of 8 toch  zagen, na twee uur door elkaar geklotst te zijn in het  bootje op de toch wel vrij wilde oceaan. Prachtige en bijzonder!! Om tussen de dolfijnen rond te varen, heel mooie ervaring.
De dag erna vertrokken we naar Arugam Bay, 250 km verder langs de kust naar het zuiden. Weer met taxi, samen met nog een Brits stel, Dave (uit Wales met Nederlandse vader) en zijn vriendin (naam helaas vergeten), uit Devon. Sinju, de taxichauffeur was een zeer gezellige en praatgrage man met een zeer aanstekelijke lach, die het hele land doorscheurde met zijn taxibusje,  en nu in zijn drukke seizoen zoveel mogelijk ritjes probeerde te boeken. Deze weg was gelukkig wel helemaal hersteld, dus het schoot lekker op totdat....met een harde knal er een kraai tegen de voorruit aanklapte! Het raam lag er net niet uit, maar wel bijna volledig gebarsten. Nog nooit in de vakantie een Sri Lankaan horen vloeken, maar nu dus wel..Al met al reed hij daarna toch gewoon door, ons verzekerend dat het raam niet zou verbrijzelen..geen Carglass in Sri Lanka, maar helemaal naar Colombo om het te laten reparen, maar goed, daar moest hij toch ook nog heen. Maar hij maakte zich wel zorgen om zijn klanten want wie zit er graag in een busje met zo'n kapotte voorruit..
Uiteindelijk veilig aangekomen in onze beachcabana in " Galaxy"  In Arugam bay, ook weer een tropisch paradijs, Onder de palmbomen in een klein huisje met een dak van palmtakken, en een douche in de buitenlucht met een bougainville ernaast, zeer sfeervol! Hier is het surfen wat de klok slaat en de sfeer uitademt, een backpackers dorp. Erg leuk, en ook veel te beleven dus op het strand. Wij hebben ons beperkt tot een bodyboard waar je met je buik op ligt en je door de golven op mee kunt laten nemen. Flink hoog zijn die, bij ons huisje voor de kinderen iets te heftig, we zochten vaak een wat rustiger plek op. In het dorp bij de supermarkt kwamen we iets moois tegen: de " familytuktuk" ! Met daarin wel vijf zitplaatsen, wat een uitkomst. We hebben nogal wat illegale ritjes gemaakt, met z'n vijven in een gewone tuktuk (heeft eigenlijk drie zitplaatsen). We raakten aan de praat met de eigenaar en noteerden zijn telefoonnummer. Met hem hebben we twee uitstapjes gemaakt: naar de krokodillen (wilde!) in de buurt van het dorp Panama en naar wilde olifanten-in de avond in de buurt van Lahugalla national park, dat we echter niet in hoefden. De chauffeur - Darcene heet hij - was een zeer vriendelijke man, en wist onderweg ook nog leuke dingen te vertellen en mooie plekken te wijzen, zoals de "Magul Maha Vihara", een ruïne van een konklijk paleis uit 450 n.c. Waar weer een tempel in was gebouwd..Mocht er nog eens iemand in Arugam bay komen, ga met de famliy tuktuk van Darcene! Niet de standaard tuktukchauffer, niet zo opdringerig als de meesten. Hij kwam ons vanavond nog een paar cadeutjes brengen voor de kinderen, als afscheid, erg aardig.

Morgenochtend vertrekken we naar Ella (we zijn benieuwd Kevin!). Weer een beetje afkoelen in de bergen, naar weer een heel andere omgeving.

Veel liefs en groeten van ons allemaal,
Kees