Hallo lieve allemaal,

Tijd voor een nieuwe update! We hebben al weer zoveel meegemaakt sinds ons vorige verhaal! Om te beginnen het Esala Perahera Festival in Kandy; dit is een jaarlijkse happening van 10 dagen, met iedere avond een feestelijke processie door de stad, die iedere avond langer wordt, met tientallen versierde olifanten, en honderden dansers, trommelaars, vuurdragers, vaandeldragers enzovoort. Wij zijn er donderdagavond naar gaan kijken, het is elke avond een drukte van jewelste, en je moet uren van te voren een plekje op de stoep zijn te bezetten, om er wat van te kunnen zien. Je kunt ook stoeltjes huren op allerlei geimproviseerde tribunes, maar daar vragen ze schandalig veel geld voor, en je zit dan alleen maar tussen de andere toeristen in. Dus wij hebben alle stoeltjesverhuurders van ons af weten te slaan en zijn gewoon tussen de sri-lankanen op de stoep gaan zitten om ongeveer half zes. De uren die we moesten wachten werden we bezig gehouden  door allerlei straatverkopers die langs komen met de gekste dingen die ze proberen te slijten aan de wachtende mensen.
Het Perahera festival is het belangrijkste boeddhistische festival in Sri Lanka (en misschien ook wel daarbuiten) Het draait allemaal om de tand van de Boedha die in de tempel van de Tand bewaard wordt en die al sinds 1500 jaar in deze jaarlijkse processie rondgedragen wordt. Mensen uit heel Sri Lanka komen daarvoor naar Kandy.
Om een uur of negen zagen we dan eindelijk het begin van de optocht aankomen, met voorop een serie mannen met lange zwepen waarmee ze heel hard in de lucht knalden (wrs. om kwade geesten te verjagen) gevolgd door mannen die met fakkels zwaaien en jongleren. Daarna volgden vele groepen trommelaars en dansers, steeds met een ander kostuum, andere trommels en andere dansvormen. Tussendoor passereren er prachtig met lichtjes en tapijten versierde olifanten, al dan niet met een rijder erovenop, of met een soort reliekschrijn op hun rug. Het was een prachtige, indrukwekkende en betoverende ervaring waar geen eind aan leek te komen. Suze viel op gegeven moment op de stoep in slaap, net als veel srilankaanse kinderen om ons heen.Tegen elfen was het dan toch afgelopen, en hebben we ons met z'n vijven in een tuktuk naar huis laten rijden (tegen een veel te hoge prijs, maar ja...)

De volgende dag, vrijdag, zijn we voor de laatste keer naar het babyweeshuis gegaan, we hebben alle babies nog maar eens heel dik geknuffeld en hebben met pijn in ons hart afscheid genomen van ze. Je vraagt je voortdurend af wat er van hen terecht zal komen, en hoe het met hun biologische moeders zal zijn... Er waren de laatste week een paar hele jonge babies bij gekomen, waaronder eentje van slechts 5 dagen oud! De babies worden goed gevoed en verzorgd, maar krijgen van de leiding echt weinig fysieke en emotionele aandacht; er wordt bijna niet tegen ze gepraat, ook niet tijdens het voeden of verschonen, en ze liggen erg veel in hun bedjes. Dat ging ons heel erg aan het hart. Gelukkig komen er wel bijna dagelijks vrijwilligers, maar het is verboden om de heel jonge babies op te pakken, en ook alle babies die een beetje ziek zijn moeten in hun bedje blijven liggen. We konden bij ons vertrek alleen maar hopen dat ze allemaal snel naar een adoptiegezin zouden gaan! We hebben nog wat kadootjes aan de peuters gegeven en een flinke voorraad wegwerpluiers achtergelaten voor de babies, maar meer kunnen we niet doen.

Op zaterdag zijn we voor de laatste keer naar de stad Kandy gegaan, waar we toch echt van zijn gaan houden, en hebben nog maar eens wat souvenirs gekocht (we hebben er een extra tas voor nodig) Ook zijn we een kijkje gaan nemen in een heel beroemd en bijzonder hotel in de heuvels boven Kandy: Helga's Folly. Dit hotel is in de jaren zeventig opgezet en gedecoreerd door een extravagante Engelse actrice Helga da Silva. Het hele hotel is sprookjesachtig ingericht en gedecoreerd, met prachtige muurschilderingen die Helga zelf gemaakt schijnt te hebben. Het is nog steeds in gebruik als (zeer prijzig) hotel, maar het lijkt meer een surrealistisch museum, en het heeft ook wel een beetje vergane glorie gehalte.  Maar een erg leuke plek om een potje thee te bestellen en een beetje rond te neuzen! Ik zal Meike vragen om er wat foto's van in een album te zetten. Het probleem met de foto's is dat we ze niet vanaf onze Nikoncamera kunnen uploaden, dat lukt alleen met de foto's vanaf Meike haar Iphone. En dan nog gaat dat vrij omslachtig en kost het veel tijd, zeker bij de meestal erg trage en onbetrouwbare wifi-verbindingen die we hier hebben. Vandaar dat er niet zoveel foto's op de log staan... Meer fotoruimte hebben we dan ook echt niet nodig!! (maar toch bedankt Dries ;-) )
Zaterdag ook afscheid genomen van het vrijwilligershuis en van onze steun en toeverlaat daar, Dhammike. Geweldig zoals hij ons en alle andere vrijwilligers ondersteund heeft! Als laatste daad heeft hij voor ons een taxibusje met chauffeur geregeld, om ons op zondag naar Anuradapurna te rijden, en op maandag daarvandaan naar Trincomalee te gaan. Het blijft moeilijk om het beste vervoermiddel te vinden: treinverbindeningen zijn er maar heel weinig, en de trein is meestal overvol (zie vorig verslag) en bussen zijn er wel heel veel maar ze zijn erg traag en ook vaak vol. Bovendien hebben we veel te veel bagage bij ons om met het openbaar vervoer te reizen...
We hebben besloten om 3 koffers in Kandy te laten staan en met wat lichtere bagage verder te reizen, de koffers laten we dan door een taxi naar het vliegveld brengen vlak voor ons vertrek. Maar nu dus toch gekozen voor comfortabel reizen met een taxibusje!

Op zondagochtend vroeg zijn we dus vertrokken naar Anuradhapura; dit is een antieke stad, met veel overblijfselen/opgravingen uit de tijd van de oudste koningen van Sri Lanka, die hier resideerden. De taxirit viel toch een beetje tegen, we hadden veel oponthoud doordat de chauffeur aangehouden werd door de politie vanwege te hard rijden, en later vanwege motorpech, maar uiteindelijk kwamen we toch aan in ons hotel (Milano Tourist Rest) waar we 1 nacht zouden blijven. We hebben daarna op de fiets de stad en de omgeving verkend, erg leuk! We trokken veel aandacht van de lokale bevolking, die onze fietsoptocht heel bezienswaardig vonden!! We hebben de belangrijkste antieke oudheden helaas niet gezien, omdat we daarvoor een toegangskaartje moesten kopen van 25 dollar per persoon, en dat terwijl de kinderen uberhaupt geen zin hadden om die oudheden te gaan bekijken.... Er waren gelukkig ook nog veel plekken te bezoeken waar de entranceticket niet voor nodig was, dus we hebben ons goed vermaakt... O.a. de oudste boom van de wereld bezocht, de heilige Bodi Tree die daar 2000 jaar geleden geplant is en een stekje zou zijn van de Bodi tree waar de Boedha zelf onder heeft gezeten in India. Het is nu een heel heilige pelgrimsplek in Sri Lanka, er waren dan ook heel veel pelgrims en bijna geen toeristen, heel speciaal.

Omdat het stukje anders echt te lang gaat worden stop ik er nu mee, en zullen we de volgende keer verder vertellen over onze rit naar Trincomalee en ons verblijf hier, waar we nu heerlijk aan een tropisch strand zitten te genieten van de ondergaande zon!
Veel liefs, Saskia