Goeiemorgen allemaal,

In de eerste plaats willen we iedereen bedanken voor de leuke reacties op de verhalen en foto's, heel erg leuk om te lezen! We zijn op het moment weer terug in Kandy, en zitten weer aan ons favoriete Mahaweli Reach Hotel. Marten en Suze zwemmen rond in het grote zwembad waar we eigenlijk altijd de enige zijn, en wij zitten onder de parasol bij de uitstekende wifi ;) Dinsdagmiddag zijn we om 3 uur met de trein vanuit Ambalangoda vertrokken richting Kandy. Onze geliefde coordinator 'Captain' verzekerde ons dat het helemaal niet zo druk zo zijn, en zeker niet als we een kaartje voor de eerste klas zouden kopen. Op de heen weg hadden we met de tweede klas gereisd en daar was het toch wel behoborlijk druk, ondanks het feit dat er ook nog een derde klas was. Dus alhoewel de kaartjes voor de eerste klas wel drie keer zo duur waren als die voor de tweede (nog steeds maar drie euro, maar toch) besloten we om onszelf iets meer luxe te gunnen en voor eerste klas te gaan. Zo gezegd zo gedaan, en met onze kaartjes op zak raakten we op het perrron aan de praat met een Sri Lankaanse man aan wie we vroegen waar het eerste klas gedeelte zou stoppen. Uiteindelijk kwamen we erachter dat er in die trein helemaal geen eerste klas zou zijn, en we dus die kaartjes voor niets hadden gekocht. Gelukkig konden we het geld nog terug krijgen, maar als nog vonden we het wel een beetje raar dat ze gewoon kaartjes verkochten voor plaatsen die niet eens bestonden. Eenmaal in de trein aangekomen viel ons op dat het helemaal niet zo rustig was, en tot Colombo (ongeveer 2,5 uur) hebben we moeten staan. Toen de trein daar bijna ging stoppen, zagen we al dat veel mensen op zouden staan en maakten ons al klaar om de plekjes te veroveren. Maar zodra de trein ook maar 3 seconden stil stond en mensen rustig op wilden gaan staan, stormde er opeens een massa van mensen naar binnen die iedereen aan de kant duwden. De mensen die eruit wilden konden geen stap meer verzetten en opeens zat iedereen vast geklemd. Ook gooiden sommige mensen door het raam alvast allemaal tassen naar binnen op net lege stoelen waarmee ze bedoelden; deze stoel is van mij. Het was echt gekkenhuis en er hingen tijdens de rit echt mensen uit de deurgaten, die altijd open blijven. Het gebeurt ook nog wel eens dat de trein even stil staat voor een stoplicht of zoiets, en dat mensen er gewoon uit springen, ook al is er helemaal geen station. Maar goed, al met al zijn we na een dikke 6 uur veilig aangekomen in Kandy waar we met de taxi weer terug zijn gebracht naar ons oude vertrouwde Green House in Mawilmada. Het vrijwilligershuis zit op het moment bijna helemaal vol met mensen uit Engeland, Duitsland, Noorwegen, Zweden, Italie, Zwitserland, en veel tamelijk luidruchtige Chinezen, en we zijn zeker met z'n dertigen. Dat is behoorlijk veel voor een huiskamer die niet heel veel groter is dan die bij ons thuis en een keuken van ongeveer 6 vierkante meter. Maar toch voelt het een beetje als weer thuiskomen hier, en het lijkt wel of we er nu makkelijker mee om kunnen gaan dan in het begin toen alles hier nog wennen was. We zijn gisteren alweer naar de baby's geweest en het was heel erg leuk om ze allemaal weer te zien. Het leek erop dat de vrouwen van het weeshuis ook blij waren dat we er weer zijn en we mochten 's avonds zelfs langer blijven en hebben de baby's iets wat pap moest voorstellen gevoerd. Gisteren legde Dhammike ons nog eens uit dat de "Green Lion" het weeshuis voor een groot deel onderhoudt (dmv van de bijdragen van de vrijwilligers/culturalexchange-gangers of hoe je ze ook wilt noemen), ze betalen het salaris van de medewerksters en de medicijnen, dokter, en ook de luiers. Het weeshuis is een overheidsinstelling, maar deze draag 20 roepies per kind per dag bij - 12 eurocent, da's ook voor hier bar weinig.

Het hotel waar we nu aan het zwembad bij zitten zit op het moment helemaal vol, vanwege het Esala Perahera. De stad Kandy is nu sowieso helemaal vol met toeristen, veel uit Sri Lanka zelf maar ook van verder. Iedere avond om half 8 gaat er door de stad een optocht met in de hoofdrol met lichtjes en doeken versierde olifanten, dansers, vuurspuwers en meer. We zijn er zelf nog niet geweest, maar als we de verhalen van de anderen moeten geloven is het echt ongelofelijk hoe druk het is. Een paar mensen uit ons huis vertelden dat ze er al rond half 5 waren, maar nergens meer konden zitten of staan. Er worden zitplaatsen langs de weg verkocht voor 30 euro per stuk en een heleboel winkels bouwen zelf tribunes om extra geld te verdienen. Er loopt overal politie en het verkeer is erg druk. Wat grappig is, is dat hoewel als er in Nederland een vergelijkbaar festival als dit is, carnaval bijvoorbeeld, het eigenlijk veel draait om de alcohol. OHier wordt juist de gehele periode van het festival nergens in de stad alcohol geschonken of verkocht om ophef te voorkomen. We gaan proberen om er vanavond een beetje iets van te zien, dat avontuur horen jullie nog wel!

Veel liefs namens ons allemaal, Meike